تبلیغات

وبلاگ نویسان قرآنی پایگاه قرآنی رضوان - نشانه ظهور و شرایط ظهور - اسماعیل شفیعی سروستانی
پایگاه قرآنی رضوان
هرکس می خواهد ما را بشناسد داستان کربلا را بخواند...

نشانه ظهور و شرایط ظهور - اسماعیل شفیعی سروستانی


منبع : رادیو معرف



 سلسله حوادث و وقایع ماه‌های اخیر ذهن و زبان بسیاری از مردم ساكن شرق و غرب جهان و به ویژه مسلمانان را متوجّه خود ساخته است. همه با نگرانی این وقایع را دنبال می‌كنند و منتظرند تا سرانجام این خیزش‌ها را كه بخش‌هایی از «آفریقا» و «آسیا»، از «مصر» و «لیبی» تا «افغانستان» و «یمن» را در خود گرفته، معلوم شود. شیعیانِ منتظر نیز كه در كنار جملة تحلیل‌های سیاسی، اجتماعی مرسوم در افق دوردست چشم به واقعة شریف ظهور حضرت موعود، علیه السّلام، دارند، مشتاقانه سعی در كشف رابطة این وقایع با حادثة شریف ظهور و تطبیق برخی نشانه‌ها و علائم آخرالزّمانی یاد شده در میان منابع و روایات می‌كنند.
 
 
پر واضح است كه آن واقعة عظیم كه به تحوّل بزرگ و چند وجهی فرهنگی و مادّی سراسر عالم می‌انجامد و الزاماً تمامی اشكال و نظام‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی موجود و سیستم‌های كنترلی و حفاظتی آنها را كه از پس قرن‌ها شكل گرفته‌اند در هم می‌ریزد، بدون تمهیدات وسیع و زمینه‌های چند وجهی و آمادگی‌ و طلب مستضعفان حادث نمی‌شود.

نكتة مهم و اوّلیه آن است كه این حادثة شریف، امری است واقعی كه در همین جهان، برای این مردم و با همراهی و طلب و تقاضا و استقبال آنان رخ می‌دهد، گرچه در سیر وقایع و پیشرفت و اكمال آن تا وقت ظهور كبرا و پس از آن تا تأسیس دولت كریمة امام مبین(ع) امدادهای غیبی یاری‌رسان خواهند بود و از شروع قیام در روز عاشورای سال ظهور نیروهای آسمانی حضرت صاحب الزّمان(ع) و همراهانش را در بر داشتن موانع مدد خواهند داد؛ لیكن در سال‌های قبل از ظهور آمادگی، استقبال و اهتمام مستضعفان برای دست یازیدن به دامان منجیّ موعود و فراهم آوردن شرایط و زمینه‌ها، نقش تعیین كننده‌ خواهند داشت و اگر جز این بود، سال‌های غیبت این همه به درازا نمی‌كشید. به عبارتی قرار نیست بدون طلب و تمنّا و حركت و خیزش مردم برای رفع ظلم و استقرار عدالت از خزانة غیب همه چیز را در سبد ریخته و به آنها پیشكش كنند. چنان كه، قرار نیست آن امام عزیز، بدون یاری دهنده و همراهی مردمی یك تنه از پس پردة غیبت بیرون جسته و پس از رودررویی با همة طواغیت و ظالمان زمان همة موانع را برطرف ساخته و مردم را بر سر سفره مهیّا فرا بخواند.

قرار بر استقرار نظامی است جهانی كه تمامی قوانین فردی و اجتماعی تنظیم كنندة روابط اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آن، به دلیل آنكه از منشأ و مصدر وحیانی برمی‌آید در كمیّت، كیفیّت و نحوة اجرا با همة آنچه كه از گذشته تا به امروز ساری و جاری بوده، متفاوت بلكه در تقابل است. درك آن همه، قبول و پذیرش آنها و بالأخره اجرا و پاسداشت آنها نیازمند درجه‌ای از آگاهی، هم‌عهدی و مجریانی است كه آن همه را در مقیاس جهانی و در میان همة ملل جاری خواهند ساخت.

آنكه كامش در اثر بیماری تلخ است، عسل و انگبین را نیز تلخ می‌فهمد.
در تاریخ گذشتة امپراتوران رومی، حادثة قیام بردگان با فرماندهی، برده‌ای نیرومند به نام «اسپارتاكوس» معروف است. آن قیام به پیروزی رسید، امّا بردگان در خاطر و دوردست نگاه خود، تصویری جز نظام قیصران برای تنظیم مناسبات و نظام اجتماعی، سیاسی نداشتند. آنها گمان می‌بردند پس از حذف امپراتوری روم، از میان بردگان شخصی چون اسپارتاكوس را به عنوان قیصر در رأس همان امپراتوری خواهند نشاند.

نباید فراموش كرد كه: قرار نیست بر پایه‌های امپراتوران شیطان صفت و در میان همان مناسبات جهانی طاغوتی منفور، دولت امام حق مستقر شود. اگر نیك بنگرید، می‌بینید كه از این حیث و به خاطر بسیاری كج‌فهمی‌ها و ندانم‌كاری‌ها سخت نیازمند پرسش و مستحقّ سرزنش هستیم.

شاید امدادی غیبی بزرگ‌تر از این نباشد كه مستضعفان دریابند از جادّة لیبرال سرمایه‌داری و ایدئولوژی‌های تجربه شدة غربی به شهر امن موعود نمی‌توان رسید. باید دریافت كه حیات حقیقی از میان خاكستر این جرثومة شیطانی سر بر می‌كند.

از همین جاست كه امام صادق(ع) فرمودند:
«لكلّ اناس دولته یرقبونها ـ و دولتنا فی آخر الدهر یظهر» (شیخ صدوق، الامالی، ص 396)
در جایی دیگر امام فرمودند: «... تا كسی نگوید اگر ما هم به حكومت می‌رسیدیم، به عدالت رفتار می‌كردیم.» (الغیبه شیخ طوسی، ص 472)
بنابراین، دو شرط «آمادگی یاورانی جان بر كف» و «ارتقای فهم مردم از شرایط امروز»، شرایطی را فراهم می‌آورد تا «امام»، به اذن الله روی به مردم كنند.
این دو مطلب در باب «شرایط ظهور» بود. «شرایط ظهور» با «علائم ظهور» متفاوت است.

«علائم ظهور» به قول استاد «مجتبی السّاده» در كتاب شش ماه پایانی صفحة 222، با شرایط ظهور متفاوت است.

افزون بر یك هزار علامت برای واقعة شریف ظهور بیان شده است. علائم دلالت بر ظهور دارند. این علائم كه طیّ قرن‌ها و سال‌ها رخ می‌دهند. بسیاری از آنها رخ داده‌اند و بقیه نیز در شرف وقوع و هم اكنون نیز در حال وقوع هستند. اینها موقعیّت و شرایط ما را تعریف می‌كنند و گاه مانند تابلوهای راهنما در جادّه‌ها خطرات را یادآور می‌شوند و میزان دوری و نزدیكی ما را از مقصد و مبدأ می‌نمایند؛ لیكن «شرایط ظهور» سخنی دیگر است تا شرایط فراهم نشود، ظهور هم واقع نمی‌شود. این در حالی است كه علائم پیش شرط ظهور نیستند. حتّی ممكن است بسیاری از علائم حادث نشوند.

شرایط در زمان ظهور فراهم می‌آید، به عالی‌ترین مرتبة خود می‌رسد و واقعه را به اذن الله محقّق می‌سازند. چه بسا كه قبل از واقع شدن و پدیداری بسیاری از علائم بیان شده، شرایطی فراهم آید و به صورت واقعی همة اجزا را در مناسبات سیاسی و اجتماعی كنار هم قرار دهد و منجر به صدور حكم آسمانی و مرتفع شدن پرده‌های غیبت شود.

از همین جاست كه عرض می‌كنم، در عهدة ما تنها چشم داشتن به علائم، شمارش آنها، بازگو كردنشان نیست؛ بلكه در تكلیف ما حركت در مسیری است كه «شرایط ظهور» را محقّق می‌سازد.
هر موقعیّت و شرایط علائمی دارد. چنان كه بیماری و سلامتی نیز علائمی مخصوص خود دارد.

در زندگی واقعی ما هیچ گاه به طور عمدی تن به بیماری نمی‌سپاریم و تنها علائم بیماری را رصد نمی‌كنیم. در طیّ طریق معالجه، علائم بیماری جای خود را به علائم سلامتی می‌دهند، چنانچه دارو و درمان را رها كنید، علائم بیماری شدیدتر از قبل برمی‌گردند و همة علائم و شرایط بهبودی را از بین می‌برند و به عكس.

آنچه پیرامون ما و حتّی در میان خانه و خانوادة ما می‌گذرد به تصریح روایات در زمرة علائم و نشانه‌های آخرالزّمانی ذكر شده‌اند. جملگی، علائم بیماری فراگیر و مسری چند وجهی فرهنگی و مادّی هستند؛ لیكن به هیچ وجه علامت سلامت و فراهم كنندة شرایط لازم برای مرتفع شدن بیماری‌های فرهنگی و تمدّنی ما نیستند. به عكس سیر رو به قهقرای ما را می‌‌نمایانند.
فراهم آمدن شرایط هم برای خودش علائمی دارد.

این روزها، شرق اسلامی در گرداب آشوب‌های سیاسی، اجتماعی افتاده است. «مصر»، «تونس»، «لیبی»، «یمن»، «بحرین» و... روایات بسیاری این حوادث و آشوب‌ها را با عنوان «فتنه»، در زمرة علائم و نشانه‌ها ذكر كرده‌اند. در میان این آشوب‌ها و فتنه‌ها بسیاری هلاك خواهند شد. رسول خدا(ص) از فتنه‌های كمرشكن یاد می‌كنند كه در میان امّت ایشان رخ می‌دهد و حتّی مؤمنان را نیز هلاك می‌سازد. چنان كه رسول اكرم(ص) فرمودند:
«در میان امّت من چهار فتنه برپا می‌شود. در فتنة اوّل آنقدر بلاها كمرشكن باشد كه شخص مؤمن گوید: این فتنه مرا هلاك می‌سازد. در فتنة دوم شخصی با ایمان گوید: این فتنه حتماً مرا نابود می‌سازد، در فتنة سوم، هر وقت خیال كنند كه تمام شده، باز می‌بینند كه ادامه می‌یابد و فتنة چهارم هنگامی روی دهد كه امّت یك روز با این و یك روز با آن می‌باشد.»

رادیو معارف 6/12/89
اسماعیل شفیعی سروستانی
 





اخبار khamenei.ir

آنلاین ببینید : سرنوشت تئوری های غربی

آنلاین گوش کنید : مداحی میثم مطیعی فاطمیه 91 در بیت رهبری

تازه ترین ها
پیوند های روزانه
حمایت از رضوان
برای تبلیغات خود با pqrezvan@gmail.com تماس بگیرید

دانلود فیلم

سایت ساز رایگان

بهراد آنلاین

کلیپ موبایل

دانلود فیلم

نرم افزار موبایل

قائم پرس